السيد محمد حسين الطهراني
48
معاد شناسى (فارسى)
و اين دعوت بوسيلهء امامشان صورت ميگيرد كه همان امام حقّ است و يا امام باطل كه بايد به آنها ملحق شوند و به بهشت و جهنّم بروند ؛ و همهء آن ائمّهء حق و ائمّهء باطل كه موجب دعوت بهشتىها و جهنّمىها هستند مندكّ و منطوى در آن كتاب مبين ، و همه فانى در آن ولايت كلّيّه هستند . پس خوب روشن شد كه معناى هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ چيست ؟ و آن مقام امامت و ولايت كلّيّه چه مقامى است ؟ تمام پيشوايان و مقتدايان جزئيّه ، در تحت آن مقام ولايت قرار ميگيرند ؛ و هر كدام موضع خود را معيّن مىكنند ؛ و إنشاءالله به خواست خداوند در بحث أعراف كه وارد ميشويم موقعيّت و مكان و منزلت افرادى كه در اعرافند و هيمنه بر بهشت و جهنّم هر دو دارند در آنجا بيان مىشود . خداوند ولايت دارد نه امامت در بسيارى از آيات قرآن مىبينيم كه مصداقاً امامت و ولايت را فىالجمله متّحد شمرده است يعنى امام را ولىّ شمرده است ولى هر ولىّ را امام نشمرده است ؛ مثلًا در آيه شريفه : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ . « 1 » « حقّاً اين است و جز اين نيست كه ولىّ و صاحب اختيار شما خدا و پيغمبر خدا و آن كسانى كه اقامه نماز مىكنند و در حال ركوع زكوه ميدهند هستند ؛ اين آيه دربارهء ولايت رسول الله و أمير المؤمنين
--> ( 1 ) آيه 55 ، از سورهء 5 : المائدة